W wielu kulturach pogańskich wróżby odgrywały całkiem ważną rolę w codziennym życiu. Bywały wykorzystywane, żeby lepiej rozeznać się w tym, co przyniesie przyszłość, podejmować decyzje, a czasem też po prostu szukać wskazówek, gdy coś stawało się niejasne lub trudne.

Przykładów takich wróżb jest sporo. Na przykład rzucanie kości – wiele plemion stosowało właśnie ten sposób. Wyniki, które wypadały, były interpretowane jako swego rodzaju wskazówki dotyczące przyszłych wydarzeń. Wróżenie z kart też miało swoje miejsce w niektórych kulturach. Choć tarot najbardziej kojarzy się z ezoteryką, pewne praktyki pogańskie korzystały z kart jako narzędzi do odczytywania znaków.

Co ciekawe, sporo uwagi przykładano do snów. Wierzono, że to one mogą przekazywać ważne wiadomości – od bogów lub przodków, więc sny miały tutaj pewną nadzwyczajną wartość. Również przyroda była bogatym źródłem wróżb. Obserwowanie, na przykład, zachowań zwierząt albo zmian pogodowych czy wzrostu roślin, pomagało odczytywać przyszłość. Ptak lecący w konkretne miejsce mógł być dosłownie jak znak od losu.

Ogień też był wykorzystywany w tym kontekście. W niektórych tradycjach zwracano uwagę na kształty płomieni lub to, jak wirował dym – interpretowano to jako przekazy od sił niewidzialnych. Podobnie bywało z wodą – spoglądanie na taflę jeziora czy rzeki miało dostarczać wizje lub obrazy, które mogły mówić coś o nadchodzących wydarzeniach.

Nie można pominąć rytuałów powiązanych z cyklami księżyca. Często pełnia uważana była za moment, gdy wróżby szczególnie dobrze się sprawdzały.

W zależności od miejsca i tradycji te sposoby różniły się między sobą, ale jedno pozostawało wspólne: chęć przewidzenia tego, co dopiero nastąpi, za pomocą obserwacji i interpretacji różnych zjawisk. Można powiedzieć, że w tych praktykach zawsze był pewien rodzaj fascynacji tym, co jeszcze nieznane, co dopiero się wydarzy.