Zanim Słowianie przyjęli chrześcijaństwo, byli wyznawcami religii pogańskiej. Ich pogańskie wierzenia obejmowały różne praktyki i obrzędy, które mocno zakorzeniły się w codziennym życiu i kulturze tych społeczności. Można wymienić kilka podstawowych cech tej religii.

Po pierwsze, Słowianie wierzyli w liczne bóstwa, odzwierciedlające różne siły natury czy aspekty życia. Na przykład, Perun był bogiem piorunów i gromu, uważanym za jednego z najważniejszych. Z kolei Weles kojarzony był z ziemią, wodą, krainą zmarłych i tym, co podziemne. Nie można też zapomnieć o Światowidzie, który symbolizował słońce i światło, czy o Mokoszy, bogini płodności i urodzaju.

Jednym z istotnych elementów tej religii był też kult przodków. Słowianie wierzyli, że duchy zmarłych mają realny wpływ na losy żyjących. Dlatego obchodzono różne rytuały, składano ofiary na cześć przodków – co, jak się można domyślić, miało im zapewnić opiekę i wsparcie.

Równie ważne były obrzędy związane z cyklem rolniczym i zmianą pór roku. Obchodzono na przykład Jare Święto, które oznaczało powitanie wiosny i odrodzenie przyrody. Noc Kupały, święto letniego przesilenia, wiązała się z ogniem i wodą, symbolami oczyszczenia i płodności. Jesienią natomiast obchodzono Zaduszki, czyli dzień pamięci o zmarłych. W zimie, w czasie przesilenia, odbywało się Święto Godowe, święto związane z powrotem słońca.

Nie zabrakło też elementów magii oraz wierzeń ludowych. Słowianie korzystali z amuletów, rzucali zaklęcia i odprawiali rytuały ochronne. Wierzono, że różne duchy, a nawet demony, mogą oddziaływać na życie ludzi, co, no cóż, było dość powszechne w wielu dawnych kulturach.

Ciekawym aspektem były także święte miejsca – gaje, źródła, kamienie, pagórki. To właśnie tam składano ofiary i przeprowadzano wiele ceremonii, które miały utrzymać kontakt z bogami czy duchami.

Pogaństwo było więc, można powiedzieć, jednym z fundamentów kultury Słowian. Jednak z chrystianizacją, która rozpoczęła się około IX i X wieku, ten dawny sposób wierzeń zaczął być wypierany przez nową religię. Proces ten nie odbywał się bez trudności – często lokalne społeczności stawiały opór. Mimo to, po jakimś czasie chrześcijaństwo stało się dominujące. Co ciekawe, sporo pogańskich motywów i praktyk przetrwało w ludowych zwyczajach, choć ich pierwotne znaczenie często się zatraciło.