Wicca, znana również jako „The Craft”, to współczesna, pogańska, synkretyczna religia skupiona na Ziemi. Wicca to współczesna religia o charakterze duchowym i magicznym, która wywodzi się z tradycji okultystycznych i religii przedchrześcijańskich, zwłaszcza z pradawnych wierzeń europejskich. Wicca jest jedną z najbardziej wpływowych tradycji współczesnego pogaństwa. Powstała na początku XX wieku, głównie dzięki działaniom Geralda Gardnera i Doreen Valiente, i zyskała popularność jako jedna z form neo-pogaństwa.

Wicca opiera się na wierze w naturalne cykle i siły natury, szczególnie na czci Ziemi, księżyca, słońca oraz bogini i boga jako głównych bóstw. Religia ta kładzie duży nacisk na indywidualne doświadczenie duchowe, rytuały, magię oraz szacunek dla środowiska. Wiccanie praktykują ceremonie, które często obejmują użycie narzędzi, symboli oraz obserwację faz księżyca i pór roku.

Wicca nie ma centralnej hierarchii ani świętego tekstu, a jej praktyki i wierzenia mogą się różnić w zależności od tradycji i grupy. Jest to religia otwarta na różnorodność i indywidualne podejście, często postrzegana jako duchowa ścieżka dla tych, którzy pragną bliskiego kontaktu z naturą i własną duchowością.

Termin Wicca zyskał sławę na przełomie lat 60. i 70. XX wieku; wcześniej zjawisko to nazywano czarostwem. Słowo pochodzi ze staroangielskiego wicca, oznaczającego czarownika. Istnieje hipoteza, iż korzeniem tego słowa jest proto-indoeuropejskie *weik – rozdzielać. Rozpoczynający się od wielkiej litery termin określający religię jest prawdopodobnie dziełem Charlesa Cardella, który używał go w latach 50. Początkowo religia ta określana była słowem Wicca (Gardner używał pisowni wica i witchcraft), co ma swój źródłosłów w anglosaksońskim słowie wicca, oznaczającym czarownika (od formy żeńskiej wicce pochodzi współczesne słowo witch czy witchcraft).

Wyznawcy Wicca często praktykują rytuały, magię, medytacje i celebrują pory roku oraz fazy księżyca.